آتشكده

گفتار حاضر را خطاب به خودمان مي نويسم...از خودمان مي نويسم كه همگي از ظلم و يغما گري به ستوه آمده ايم...از خودمان و در نقد از خودمان. با يك سوال این گفتار را آغاز مي كنم: رژيمي با اين همه خباثت و ستمكاري چگونه و با چه ابزاري سي سال دوام آورده است؟ جواب اين سوال گرچه ممكن است عوامل متعددي را در بر داشته باسد اما يك شاه كليد اصلي دارد: اتّحاد

شايد اين سوال به وجود آيد كه از كدام اتحاد صحبت مي كنم؟ مردم كه اكثرا" بر ضد نظامند، كدام اتحاد را مي گويي؟ در جاي خود از مردم هم صحبت مي كنم و يا بهتر بگويم با شما درد دل مي كنم. اما منظورم از اتحاد، اتحادي است كه جمهوري اسلامي در درون خود به وجود آورده است. در راس آن "مقام معظم رهبري" قرار دارد و همه به دور اين ستون جمع شده اند. امروز البته اكثريت اين محور را پوسيده مي دانند و حتي اصلاح طلباني كه با التزام به اين اصل پا به ميدان انتخابات مي گذارند آن را مخل دموكراسي مي دانند گرچه در عمل آنان نيز حلقه به گوش فرامين "معظم له" هستند. اما همين محور پوسيده در مقابل پراكندگي ما و عدم بينش درست سياسي در بين مردم ما كاركرد معجزه آسايي دارد. درباره اين دو مورد در ادامه بيشتر توضيح مي دهم اما ببينيم كارايي ستون رهبري چيست؟ مهمترين كارايي اين ستون جلوگيري از پراكندگي نيروهاي خودي و شكاف ميان آنهاست كه با ذكر نمونه بعدا" عرض مي كنم كه نقش آن در سالهاي اخير و بويژه بعد از روي كار آمدن آقاي دكتر (!) محمود احمدي نژاد كمرنگتر شده است. اين نيروهاي خودي هم طرفداران نابخرد يا مواجب بگير رژيم را در بين مردم شامل مي شود و هم سردمداران و اعضاي بدنه رژيم را. در مورد گروه اول مسئله پيچيده نيست: حرف جناب رهبر حجّت است و قادر است هر غائله اي را در ساختار رژيم فرو بنشاند. تازه ترين مورد آن غائله اي بود كه سخنان رحيم مشائي، معاون احمدي نژاد، مبني بر دوستي مردم ايران و مردم اسراييل به پا كرده بود كه با نطق دو هفته پيش رهبر و ردّ سخنان او و نامه التزام آميز مشايي به وي پايان گرفت. كاركرد غيرمردمي اين ستون آنجا آشكار مي شود كه حتي در خانه ملت هم حرف رهبر حجّت است و براي نمونه جناب رييس جمهور با نقل قولي از رهبر (كه بعدا" از طرف دفتر رهبري تاييد شد و غائله ها خوابيد) براي سه وزيز پيشنهادي خود (از جمله وزير جعل و تجاوز عوضعلي كردان دامت افاضاته!) راي اعتماد گرفت و هيچكس به روي خود نياورد كه اين خراب شده خانه ملّت است يا بيت رهبري! اما نشان به آن نشان كه بعد از حمايت علني رهبر از احمدي نژاد در ديدار كابينه با او، حسن روحاني كه گويي تازه عقده دلش باز شده بود، حرف رهبر را نشنيده گرفت و تا مي توانست از خجالت "معظم له" در آمد و جناب پرزيدنت را در مجلس غرق الطاف خود كرد و نشان داد كه گهگاهي مي توان ستون را رها كرد و هوايي تازه كرد!